Celem artykułu jest próba wskazania zależności między architekturą zwaną „świdermajer”, tj. drewnianą architekturą domów letniskowych powstałych na południowy wschód od Warszawy na przełomie XIX i XX wieku, a otaczającym krajobrazem. Badania przeprowadzono na podstawie dokumentacji fotograficznej i studiów in situ oraz wykonanej na ich podstawie dokumentacji graficznej i studiów barwnych. Wybrano kilka przykładów budynków charakterystycznych dla omawianego nurtu i na ich podstawie przeprowadzono analizę barwną, rysunkowe studia architektury oraz jej otoczenia. W wyniku badań ustalono, że nie ma bezpośredniego związku między kolorystyką analizowanych obiektów i otaczającym ją krajobrazem. Przeprowadzone analizy pozwalają jednak wysunąć tezę, że istnieje podobieństwo między krajobrazem a rozłożeniem plam o większym i mniejszym nasyceniu odpowiadającym poszczególnym partiom budynków. Relacje te powinny być uwzględniane podczas prac związanych z renowacją i adaptacją.