Nowatorskie użycie surowego betonu przez Le Corbusiera otworzyło nową drogę w wyobraźni wielu architektów. Béton brut odmieniany przez wszelkie przypadki i uzyskiwany na różnorakie sposoby na dobre wpisał się w krajobraz architektoniczny wielu krajów świata. Również w Krakowie odnaleźć można przykład zastosowania tej formuły – budynek Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki. Klasyczna w swojej nowoczesności, modernistyczna, kubiczna bryła wzniesiona według projektu Krystyny Tołłoczko-Różyskiej, zyskała elewacje opracowane przez rzeźbiarzy Stanisława Borzęckiego i Antoniego Hajdeckiego. Dzięki niezwykłej formie i rzeźbiarskim walorom, ściany zewnętrzne Bunkra Sztuki tworzą specyficzną, wielozmysłową relację między budynkiem a odbiorcą. Pozwalają one również na zakwalifikowanie tego obiektu do szeregu realizacji powstałych w duchu architektury brutalistycznej. Innowacyjne rozwiązanie wynikało z doświadczenia artystów w pracy z drewnem, wyniesionego z Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem (wcześniej: Państwowa Szkoła Przemysłu Drzewnego). W połączeniu z plastycznością betonu, dało efekt w postaci jednego z najodważniejszych i najbardziej wyrazistych budynków w Krakowie, który umiejętnie meandruje między tradycją a nowoczesnością.