Od wielu lat rozwiązania zaczerpnięte z natury znajdują zastosowanie w różnych dziedzinach nauki, a obecnie wiedza biologiczna stanowi także źródło inspiracji dla pracy twórczej. W dziedzinie architektury procesy obserwowane w naturze przenoszone są na grunt projektowy, oferując nowe perspektywy, narzędzia i wywierając wpływ na metodologię pracy. Do obszaru projektowania nauki biologiczne przenikają pod „bio” pojęciami, takimi jak: biomimetyka, biomimikra, bionika, biofilia czy biomorfizm, które razem reprezentują szersze zagadnienie bioinnowacji. Chociaż w naukach technicznych istnieją precyzyjne defi nicje i klasyfikacje wymienionych „bio” pojęć, wyzwaniem pozostaje ich bezpośrednie przełożenie na sztuki projektowe ze względu na konieczność równoczesnego uwzględnienia aspektów estetycznych, użytkowych i technologicznych. Skutkuje to niedostatecznym zrozumieniem i uporządkowaniem tych terminów w dziedzinie architektury. Artykuł jest próbą precyzyjnego zdefi niowania i rozróżnienia funkcjonujących w architekturze „bio” pojęć, w celu identyfi kacji poszczególnych nurtów w projektowaniu inspirowanym biologią. W pierwszej części pracy przeanalizowano występujące w literaturze definicje i je uporządkowano. W drugiej części wykonano analizy czterech projektów, czerpiących z różnych dyscyplin biologicznych, takich jak: neurobiologia, mykologia, biochemia i botanika.